ÖZLÜCE KÖYÜ

Sabah serinliğinde seni seyrettim

Rüzgârın hoş eser Özlüce Köyü.

Kulak verdim dinlemedim o güzel musikini

Kuşların hoş öter Özlüce Köyü

Güllerini bilmez gül dermeyenler,

Kıymetini bilmez bir gelmeyenler,

Senin güzelliğini hiç görmeyenler

Dünyada boşa geçer Özlüce Köyü

İnsanların güzel, hem de has huyun,

İrem Bağı gibi tarlan ve kuyun,

Tarlalarda kuyudan fışkıran suyun

Zemzem gibi akar Özlüce Köyü

İnsanı mest eder tatlı dilin,

Elmastan kıymetli toz ve küllerin,

Toprağından açan renk renk güllerin

Misk ü amber kokar Özlüce Köyü

Sana ulaşmaktır benim niyetim;

Uzak kalsan senden olurum yetim.

Senden uzak kalmak, senin hasretin

Sinemizi yakar Özlüce Köyü.

Duygun nakış olmuş halı, kilime;

Terbiyede örnek Ayşe, Emine.

Yer altı Şehri’ne, güzel camiine

Gelen hayran bakar Özlüce Köyü.

Gezmek ne de hoştur solun sağında!

Bülbül, kumru öter tarlan bağında,

Üç tarafı çeviren güzel dağında

Veli, şehid yatar Özlüce Köyü.

Vefa borcum vardır doğuştan sana;

Cennet hatırlattın suyunla bana.

Avrupa, Asya’ya, bütün dünyaya

Buğday, patetes satar Özlüce Köyü.

Çevreye örneksin şüphesiz elbet,

Gelecek senindir hele bir sabret

Seni bir kez gören ben şâir Ahmet

Seni kalpten sever Özlüce Köyü.

Elmas taşkale’nin bacısı Döne Özer’in torunu Sivas’ın Şarkışla ilçesi Mengensofular Köyü’nden Ahmet Turan ÖZER tarafından 12.08.2000 tarihinde Özlüce Köyü’nde yazılmıştır.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Görüntüleme sayısı: 79